Fotoğraf makinelerinin
ruhuyla tanışık adam...


Kısa pantolonuyla girmiş fotoğraf sektörüne. Ustalarının öğütleriyle bugüne başarıyla gelmiş, neredeyse her makinenin ruhuyla tanışıklık kurmuş. Fotoğrafın İstanbul’daki kâbesi Hayyam Çarşısı’nda sevilir sayılır olmuş Murat Kepoğlu.

YAZI ve FOTOĞRAFLAR: NARHANIM ALİDEDEOĞLU




Türkiye’de fotoğrafla ilgileniyorsanız, yolunuzu Sirkeci’deki Hayyam Çarşısı’na düşürmelisiniz; çarşı fotoğrafçıların kâbesi gibidir. Tren Garı’nın yakınındaki altı katlı hanın dört katı “ışıkla çizenlere” (fotoğraf) ayrılmıştır. En eskiden en yenisine kadar, fotoğrafla ilgili ne varsa buradaki raflardan birinde arz-ı endam eder. Nikon’un en son çıkardığı dijital D 200’ü elinize alarak sevebilir, Türk Fotoğrafı’nın ustalarından Ara Güler’in kullandığı efsanevi Leica’lardan birinin vizörüne gözünüzü dayayabilirsiniz.
Çarşıya girdiniz mi, ikinci kata çıkın, sola dönün, girdiğiniz dükkânda, yüzüne çakılı gülümsemesiyle sizi çarşının gediklilerinden Murat Kepoğlu karşılayacaktır. O fotoğraf makinesi tamiratında bir okul olan Ahmet Akdağ (Nikon Ahmet) atölyesinin, Nazmi Kılıçer’den sonra üçüncü halkasıdır. Gediklisi dedik ama daha otuzların başını sürmektedir o.
“Babam beni 1982 yılında elimden tutarak, Cağaloğlu’ndaki Atasaray Han’ın üst katında çalışan Ahmet Akdağ’a getirdi. Hiç unutmuyorum. ‘Eti senin, kemiği benim’ dedi. Küçük bir çocuktum ama korkmadım, güzel bir ortam vardı. Elektroniği seviyordum. Baktım, makineleri sökerek takıyorlar, yaparım dedim içimden ve başladım.”
Arkadaşları o oyun bu oyun, o tatil bu tatil derken Murat kısa pantolonuyla ilk günlerde dükkân temizliği yapmaya başlar ve antenlerini dik tutarak dükkânda yapılanları hafızasına kazımaya başlar. Ustalarını bir dinler, pir dinler: “İşi düzenli yapacaksın, bir makineyi sırasıyla sökerek sırasıyla takacaksın! Bilmediğin işi ise öğreneceksin!”
Öyle de yapmış, ustalarının söyledikleri bir kulağından girerek ötekinden çıkmamış, öğütleri kulağına birer küpe gibi takmış. Sonra her şeyin günü geldiği gibi, mesleğe ilk adımını attığı gün de gelir. Rolleicord marka makineyi sökerek meslek hayatına ilk adımını atar. “Obtüratör revizyonu yapılacaktı, ustalarımın istediği gibi açtım kapadım.”
Sonrası gelmiş… Kariyer merdivenlerini tek tek çıkmaya başlamış, kulağına taktığı küpe-öğütleri hiç unutmayarak. Ustalarının dergâhında hamken, pişmiş ve on dört yıl süresince feyiz aldığı ustalarıyla helalleştikten sonra Hayyam Çarşısı’nda kendi işini kurmuş.
“Hayyam Çarşısı bu işin kalbi, 80’li yılların başından beri böyle. Çevrem genişti, basını tanıyordum, Macro adını koyduğumuz atölyemizde pırıl pırıl önlüklerimizi taktık. Abarttık mı bilmiyorum, hepimiz takım elbiseyle işe geliyorduk. İyi bir çalışma ortamı kurduk ve fotoğraf dünyasına karıştık. Tanrı yüzümüzü kara çıkarmadı ama gecemizi gündüzümüze, gündüzümüzü de gecemize kattık.”
“Macro’da neler yapılıyor?” diye sorduğumuzda şöyle yanıtlıyor:
“Profesyonel-yarı profesyonellerin kullandıkları makineleri, aksesuvarlarını satıyoruz. Tabii bunların tamiratını en üst düzeyde yapıyoruz. Hayyam’da 2. el makine alım satımı yaygındır, biz de bunu garantili olarak yapıyoruz. Basına da hizmet veriyoruz. Anadolu Ajansı, Zaman, Vatan, Star gazeteleri, birçok yerel gazete, dergiler, ERA, MİHA gibi ajanslar hatırlayabildiğim kurumlar ama birçok ünlü fotoğrafçı müşterimizdir.”
Murat Kepoğlu’nun kurduğu tam adıyla ‘Macro Fotoğrafçılık Ltd. Şti.’ deki konukluğumuz sırasında ne çok insan mağazaya girerek bir şeyler öğrenmeye çalışıyor. Hepsiyle de güler yüzle ilgileniliyor.
Doğallıkla her başarılı işte olduğu gibi uyumlu bir takım Macro’da görev bölüşümü yaparak her geleni memnun etmeye çalışıyor. Macro takımı başta Murat Kepoğlu olmak üzere Emre Kepoğlu, Cemil Övüç, Neslihan Gödekdağ dan oluşuyor.
Zamanın ruhuna uyarak www.macrofoto.com.tr ile sanal dünyaya da açılmışlar Hayyam Çarşısı’ndan. Kurdukları internet sitesi yoluyla artık ürün satışları yapabiliyorlar, teknik bilgiler verebiliyorlar, ayrıca kargo yoluyla gönderme imkânı sağlanıyor. Sitede müşteriler ürün karşılaştırmaları yapabiliyor.
“Şunu eklemem gerek” diyor. “Bizde kafadan atma tamirat ücreti yoktur. Önce makineyi açarak neler yapılması gerektiğini anlarız. Ondan sonra fiyat veririz. Hayyam’da başka bir dükkândan alınan mal bize kontrol ettirilebilir. Yılların tecrübesinin getirdikleriyle teşhisi koyarız ama fiyata karışmayız; böyle bir gelenek vardır burada. Yine bizdeki satışlarda taksitlendirmeye gidebiliyoruz.”
‘Dijital mi, analog mu’ tartışmasına o bir başka açıdan bakıyor: “Dijital makineler öğrenciler açısından iyi oldu. Eskiden film alıyordunuz, bunlar yıkanıyor ve cebinizden paralar çıkıyordu. Şimdi gençler istedikleri kadar çekebiliyorlar, çektikçe de ustalaşıyorlar. Binlerce kare çekmeden nasıl ustalaşacaksınız ki!”
Söyleşinin sonunda ikimiz de kafamızı kapıdan giren bir grup genç ışık-çizere çeviriyoruz. Murat Kepoğlu yüzünden gülümsemesini eksik etmeden ayağa kalkarak tezgâha yöneliyor. Biraz sonra her keseye uygun fotoğraf makinesini tezgâhın üstüne üşenmeden sıralayacak ve özelliklerini tek tek anlatmaya başlayacak. ,